Psikopatoloji · tanı
Travma sonrası stres bozukluğu
Ciddi bir travmatik olaydan sonra yeniden yaşama (anılar, kabuslar, oyunda tekrar), kaçınma, düşünce ve duyguda olumsuz değişiklikler ve aşırı uyarılmışlığın en az bir ay sürdüğü bozukluk. Beyinde korku öğrenmesi ve sönmesi devresi öne çıkar: amigdala tehdide aşırı yanıt verir, ventromedial PFC frenlemeyi ve hipokampus bağlamı ayırt etmeyi yeterince sağlayamaz.
Klinik tablo (çocuk ve ergende)
- Travmaya maruz kalan çocuk ve ergenlerin yaklaşık %15,9'unda TSSB gelişir; oran kişilerarası travmada ve kızlarda daha yüksektir (kişilerarası travma yaşayan kızlarda %32,9, kişilerarası olmayan travma yaşayan erkeklerde %8,4) (Alisic ve ark., 2014; 43 örneklem, 3.563 kişi). A
- Küçük çocuklarda yeniden yaşama travmatik oyun, korkutucu rüyalar ve davranışsal gerileme olarak görülebilir; ergenlerde yetişkine benzer tablo ve kendine zarar, madde kullanımı eşlik edebilir. B
- Dissosiyatif alt tip: kendinden ya da çevreden kopukluk hissi. B
- Sık eşlik eden durumlar: depresyon, öteki anksiyete bozuklukları, DEHB benzeri dikkat sorunları, uyku bozuklukları. A
Devreler ve ağlar
- Amigdala: tehdit değerlendirmesi; TSSB'de tehdit ipuçlarına aşırı yanıt. B
- Medial & Frontopolar Prefrontal Korteks (ventromedial PFC): korku sönmesinin hatırlanması ve amigdalanın frenlenmesi; TSSB'de etkinliği azalmıştır. B
- Hipokampus: bağlamı ayırt etme ("burası güvenli"); TSSB'de hacmi küçük (Logue ve ark., 2018). A
- Anterior Singulat Korteks ve İnsula: belirginlik ve bedensel uyarılmışlık. B
- Periakuaduktal Gri Madde, Hipotalamus & Hipofiz, Locus Coeruleus: savunma yanıtları (kaç, savaş, don), stres ekseni ve noradrenerjik uyarılmışlık. B
- Ağlar: Belirginlik ağı (belirginlik) ağında artmış etkinlik, Varsayılan mod ağı (DMN) içinde azalmış bağlantı bildirilmiştir. C
Nörotransmitter sistemleri
- Noradrenalin (noradrenalin): aşırı uyarılmışlık ve irkilme; locus coeruleus. B
- Stres ekseni (CRF, kortizol): HPA ekseninin düzenlenmesi değişmiştir. B
- Serotonin (serotonin): erişkinde SSRİ'ler etkilidir; çocukta kanıt zayıftır. B
Görüntüleme ve nörobiyoloji bulguları
- ENIGMA-PGC (1.868 kişi, 794 TSSB, 16 kohort): mevcut TSSB'de hipokampus travmaya maruz kalmış kontrollerden küçük (d = −0,17); amigdala farkı (d = −0,11) çoklu karşılaştırma düzeltmesinden sonra anlamlı değil (Logue ve ark., 2018). A
- Bu farklar grup düzeyindedir; görüntüleme bireyde tanı koydurmaz. A
Gelişimsel seyir
- Gelişim döneminde yaşanan travma, prefrontal düzenleme yollarının ve stres ekseninin olgunlaşmasını etkileyebilir; erken müdahale önemlidir. B
- Travmaya maruz kalan çocukların çoğunda TSSB gelişmez; destekleyici bakımveren koruyucudur. B
Tedavi ve hedeflediği sistemler
- Travma odaklı bilişsel davranışçı terapi (TO-BDT) çocuk ve ergende ilk basamaktır; bireysel veri meta-analizinde yaştan, cinsiyetten ve travma türünden bağımsız etkili bulunmuştur (de Haan ve ark., 2024). A
- İlaç: 131 çocuk ve ergende 10 haftalık sertralin plaseboyu geçemedi (Robb ve ark., 2010); çocukta SSRİ ilk seçenek değildir, eşlik eden depresyon ve anksiyetede kullanılabilir. B
- Maruz bırakma, korku sönmesi öğrenmesini (vmPFC → amigdala) güçlendirmeyi hedefler. B
Kitapla ilişki (Divandaki Yeşil Ceviz)
- Kitapta (birebir alıntı):
- FEAR sistemi, klinik: "fobiler, yaygın anksiyete, PTSD, davranışsal inhibisyon".
- PAG, klinik: "PTSD ve dissosiyasyon, seçici mutizm, depresyonda tükenme, EMDR hipotezi".
- Hipokampüs, kitaptaki yeri: "kronik stresin bağlamsallaştırma kaybına yol açması (PTSD’de “her yer tehlikeli” hissi; Bölüm 10 ve 18)".
- Amigdala, kitaptaki yeri: "travma sonrası hipokampüs-amigdala dengesizliği (Bölüm 18)".
- Amigdala-hipokampus yolağı: "PTSD’de bağlamsal genelleme (Bölüm 18)".
- Polivagal hiyerarşi: "travma sonrası dissosiyasyon ve tolerans penceresi (Bölüm 18)".
Atlasta
Bölgeler
Koyu olanlar çekirdek yapılar.
AmigdalaHipokampusMedial & Frontopolar Prefrontal KorteksAnterior Singulat KorteksİnsulaPeriakuaduktal Gri MaddeHipotalamus & HipofizLocus CoeruleusTalamusVagal Çekirdekler
Ağlar
Nörotransmitter yolakları
Panksepp sistemleri
Kaynaklar
- de Haan A ve ark. (2024). Efficacy and moderators of efficacy of cognitive behavioural therapies with a trauma focus in children and adolescents: an individual participant data meta-analysis of randomised trials. The Lancet Child & Adolescent Health, 8(1), 28–39. DOI: 10.1016/S2352-4642(23)00253-5.
- Alisic E ve ark. (2014). Rates of post-traumatic stress disorder in trauma-exposed children and adolescents: meta-analysis. British Journal of Psychiatry, 204(5), 335–340. PubMed’de ara
- Logue MW ve ark. (2018). Smaller hippocampal volume in posttraumatic stress disorder: a multisite ENIGMA-PGC study. Biological Psychiatry, 83(3), 244–253. PubMed’de ara
- Robb AS ve ark. (2010). Sertraline treatment of children and adolescents with posttraumatic stress disorder: a double-blind, placebo-controlled trial. Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology, 20(6), 463–471. PubMed’de ara
- Travma odaklı BDT bireysel veri meta-analizi (2023), The Lancet Child & Adolescent Health. PubMed’de ara
Bu sayfa literatür taramasıyla hazırlanmıştır; eğitim amaçlıdır, tanı ya da tedavi kararı için tek başına kullanılmaz. Kanıt düzeyi: A büyük konsorsiyum, meta-analiz ya da düzenleyici karar; B tekrarlanmış çalışmalar ya da klasik vaka; C tek ya da öncü çalışma.
Son gözden geçirme (yazar): 12 Ekim 2026