The Folded Mind Atlasa git →
Geri

Limbik Korteks & İnsula · ACC

Anterior Singulat Korteks

Gyrus cinguli — pars anterior

Hata ve çatışmayı fark eder, çabayı ayarlar; duygu, ağrı ve dikkat arasında köprü kurar.

Anatomi

  • Korpus kallozumu önden saran singulat girusun ön bölümü; BA 24, 32, 33 ve subgenual BA 25.
  • Alt bölümler: dorsal ACC (bilişsel kontrol), pregenual/rostral ACC (duygusal), subgenual ACC (sgACC — duygudurum ve otonomik düzenleme).
  • Anterior insula ile birlikte von Economo nöronları içerir.
  • Kanlanma: ACA (perikallozal ve kallozomarjinal arterler).

İşlevler

  • Hata saptama ve çatışma izleme; EEG'de hata ilişkili negatifliğin (ERN) kaynağı.
  • Bilişsel kontrolün ayarlanması, çaba ve maliyet-yarar hesabı.
  • Ağrının duygusal (rahatsız edici) boyutu; sosyal dışlanmaya yanıt.
  • Motivasyon ve davranış başlatma.
  • Duygu düzenleme (rostral ACC); duygudurum ve HPA ekseni düzenlemesi (sgACC).
  • Salience (belirginlik) ağının insula ile birlikte çekirdeği.

Bağlantılar ve kimya

  • DLPFC (bilişsel kontrol)
  • Anterior insula (salience ağı)
  • Amigdala ve hipotalamus
  • Kaudat ve ventral striatum
  • Talamus — anterior/mediodorsal
  • Dopamin, serotonin, noradrenalin girdileri

Gelişim

Çocukluk ve ergenlik boyunca gelişimsel seyir.

  • ERN genliği çocukluktan ergenliğe doğru artar; hata izleme olgunlaşır.
  • ACC–prefrontal bağlantılar ergenlikte güçlenir; bilişsel kontrol daha verimli hale gelir.

Klinik

  • OKB: dACC hiperaktivitesi ve artmış ERN ("aşırı hata sinyali"). Pediatrik OKB'de ERN büyüktür ve BDT ile belirtiler azalsa da büyük kalır; durum değil, yatkınlık (endofenotip) belirteci gibi davranır (Hajcak ve ark., 2008). B
  • Anksiyete bozuklukları: 6 yaşında ERN'si büyük olan çocuklarda 9 yaşına kadar yeni anksiyete bozukluğu gelişme olasılığı daha yüksek; başlangıç belirtileri ve annenin anksiyetesi hesaba katıldıktan sonra da (236 çocuk; Meyer ve ark., 2015). Erken tarama ve önleme için aday belirteç. B
  • DEHB: dACC hipoaktivasyonu (Bush ve ark., 1999), hata izleme farklılıkları.
  • Depresyon: sgACC hiperaktivitesi. Erişkin dirençli depresyonda sgACC (subkallozal) derin beyin uyarımı açık çalışmalarda umut verdi (Mayberg ve ark., 2005), ancak çok merkezli sahte kontrollü çalışmada 6 ayda plasebodan üstün bulunmadı (Holtzheimer ve ark., 2017). B
  • Tanılar üstü ortak bulgu: 193 VBM çalışmasının meta-analizinde (yaklaşık 15.900 kişi) şizofreni, bipolar, depresyon, bağımlılık, OKB ve anksiyetede gri madde kaybı aynı üç bölgede birleşti: dorsal ACC ve iki taraflı insula. Bu ağdaki azalma yürütücü işlev zayıflığıyla ilişkili (Goodkind ve ark., 2015). A

Tedavi

İlaç, psikoterapi ve nöromodülasyon açısından bu bölge. Harf rozetleri kanıt düzeyidir.

  • TMS: sol DLPFC'de sgACC ile en güçlü ters bağlantılı nokta hedeflenir; ACC dolaylı yoldan düzenlenir (Fox ve ark., 2012; SAINT). B
  • Derin beyin uyarımı (subkallozal singulat): dirençli depresyonda deneysel; sahte kontrollü çalışmada etkinlik gösterilemedi (Holtzheimer ve ark., 2017). Yalnızca erişkin. B
  • Singulotomi: dirençli OKB ve kanser ağrısında son basamak cerrahi; çocuk ve ergende uygulanmaz. C
  • ERN, OKB'de tedaviyle değişmediğinden tedavi yanıtını izlemekten çok risk belirlemede kullanılır (Hajcak ve ark., 2008).

Değerlendirme

Bu bölgenin işlevini yoklayan nöropsikolojik görevler ve ölçümler.

  • Stroop, Flanker (Eriksen), Simon görevi
  • Go/No-Go; ERN ve hata sonrası yavaşlama (EEG)
  • Duygusal Stroop

Lezyon ve hasar

Hasar veya işlev bozukluğunda beklenen klinik bulgular.

  • Bilateral lezyonda akinetik mutizm; tek taraflı lezyonda apati ve abuli.
  • Hata düzeltme ve dikkat kontrolünde bozulma, ağrıya kayıtsızlık (singulotomi).

Modelde

Bu yapının 3B modeldeki tanımı ve veri kaynağı.

Rostral ve kaudal anterior singulat korteks (CerebrA); ön lob giruslarına düşen singulat HCP-MMP1.0 alanları (25, s32, 24 ve 32 alanları, 33pr) da ACC'ye verildi.

Kaynaklar

Karttaki atıfların künyeleri; bağlantılar yayına (DOI) ya da PubMed aramasına gider.

  1. Hajcak G ve ark. Increased error-related brain activity in pediatric obsessive-compulsive disorder before and after treatment. Am J Psychiatry 2008;165(1). PubMed’de ara
  2. Meyer A, Hajcak G ve ark. Enhanced error-related brain activity in children predicts the onset of anxiety disorders between the ages of 6 and 9. J Abnorm Psychol 2015;124(2):266–274. PubMed’de ara
  3. Goodkind M ve ark. Identification of a common neurobiological substrate for mental illness. JAMA Psychiatry 2015;72(4):305–315. PubMed’de ara
  4. Holtzheimer PE ve ark. Subcallosal cingulate deep brain stimulation for treatment-resistant depression: a multisite, randomised, sham-controlled trial. Lancet Psychiatry 2017;4(11):839–849. PubMed’de ara
  5. Fox MD ve ark. 2012. PubMed’de ara

Kanıt düzeyi: A büyük konsorsiyum, meta-analiz ya da düzenleyici karar · B tekrarlanmış çalışmalar ya da klasik vaka · C tek ya da öncü çalışma, deneysel uygulama

Bu sayfa eğitim amaçlıdır; tanı ya da tedavi kararlarında tek başına kullanılmamalıdır.

Son gözden geçirme (yazar): 12 Ekim 2026

3B model: MNI ICBM152 ortalama beyninden ve CerebrA, HCP-MMP1.0, CIT168, Harvard AAN, SUIT ile Najdenovska talamus atlaslarından üretilmiştir. Lisans ayrıntıları atlasta.